อายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข แก่แล้วไงไม่ทำตัวแก่แล้วกัน

ถึงแม่ว่าจะอายุมากขึ้น ริ้วรอยถามหา ไม่สดใสเหมือนแต่ก่อน นั้นก็เป็นเพียงแค่ร่างกายและตัวเลข เป็นเพียงปัจจัยภายนอก ถ้าใจเรายังสดใส ก็ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งเราได้หรอกค่ะ อย่ ากลัวที่จะเริ่ม อย่ ากลัวที่จะทำ เพียงเพราะอายุมากขึ้นมาย้อนวัยกันหน่อยดีกว่า 1.อย่ าใส่ชุดโทรม เลือกเสื้อผ้าที่ดูเนี๊ยบ ดูทันสมัยและใหม่ 2.ทาเล็บเสียบ้าง อย่ าปล่อยให้เล็บเหลือง หรือทำให้เล็บมือเล็บเท้าสะอาด…

Read More

สมัยนี้เห็นมาเยอะ คนบางคน ทำไมพูดดีแต่กับคนอื่น แต่กลับพูดดีกับคนในบ้านไม่ได้

ทำดีกับคนในบ้านให้มากๆ คนนอกบ้านเบาๆลงบ้างก็ได้ คนบางคน พูดดีแต่กับคนอื่น แต่พูดดีกับคนในบ้านไม่ได้ คนบางคน… พูดกับเพื่อน…ดี พูดกับครู…ดี พูดกับลูกค้า…ดี พูดกับคนอื่น…ดี แต่พูดกับคนในบ้าน…ไม่ดี โดนอะไรหนักๆ ที่โรงเรียนมา ก็กลับมาเหวี่ยง…ใส่คนที่บ้านโดนอะไรแรงๆ ในที่ทำงาน ก็เอามาพาล…ใส่คนที่บ้าน เพราะอะไรอ่ะ? เพราะคนในบ้าน… แคร์ความรู้สึกเราและ ‘ยอม’…

Read More

เราจะเหลือเวลาอยู่ด้วยกันซักกี่วัน (อ่านไปคิดไปน้ำตาก็ไหล)

คนเราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันซักกี่วันอ่านไปคิดไปน้ำตาก็ไหล ภรรยาบอกสามีว่าจะไปค้างบ้านแม่สักคืนหนึ่งท่านไม่ค่อยสบายคุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหมฝนตกหนักแบบนี้ไปรถโดยสารไม่สะดวกเลย สามี..ซึ่งหน้าตาบูดบึ้งมาตั้งแต่เช้าไม่ตอบภรรยาแต่กลับกระชากเสียงถามกลับไปว่า.. “เมื่อวานเธอซื้อเสื้อใหม่มาใช่ไหมเธอรับปากฉันแล้วนะว่าจะไม่ใช่เงินฟุ่มเฟือยเรายังต้องผ่อนบ้านผ่อนรถส่งลูกเรียนค่าใช้จ่ายเยอะแยะ..ทำไมไม่ช่วยกันประหยัด!!” ภรรยาพูดออกมาเสียงเบาๆอย่างคนรู้สึกผิดว่า“ที่แท้..คุณโกรธเรื่องนี้นี่เอง” ภรรยาก้มหน้าจัดเสื้อผ้าเงียบๆแล้วบอกสามีว่า..“วันนี้มีรถโดยสารเข้าเมืองแค่เที่ยวเดียวฉันคงต้องรีบไปแล้วล่ะคุณไม่ต้องไปส่งก็ได้..” แล้วเธอก็ออกบ้านไปโดยสามีไม่สนใจเลยเพราะยังโกรธอยู่มาก.. ประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไปสามีได้ยินเสียงเอะอะบนถนนจึงออกไปดูแล้วจึงได้ยินผู้คนตะโกนกันว่าฝนที่ตกหนักเซาะตลิ่งจนสะพานเข้าเมืองขาดมีรถเมล์คันหนึ่งตกลงไปในน้ำด้วย.. สามีได้ยินดังนั้นก็ตกใจมากรีบออกจากบ้านไปทันที เมื่อไปถึงแม่น้ำ..รถเมล์ที่ถูกเก็บกู้จากน้ำเหลือเพียงซากเหล็กสัมภาระกระเป๋าต่างๆของผู้โดยสารกระจัดกระจายมีการหามร่างผู้เคราะห์ร้ายคนแล้วคนเล่าขึ้นมาจากแม่น้ำ.. ชายหนุ่มเฝ้ามองหาภรรยาแต่ก็ไม่พบเสียใจเจียนสิ้นสติ..ได้แต่ถามหน่วยกู้ภัยที่ทำงานอยู่ว่า “เห็นภรรผมบ้างไหมๆเธอใส่เสื้อสีแดงกางเกงสีดำ”ทุกคนส่ายหน้า..บอกว่าไม่เห็น เวลาผ่านไปจนเกือบเย็นกู้ภัยหยุดการทำงานแล้วเพราะค้นหาผู้เสียชีวิตไม่พบแล้วจึงบอกชายหนุ่มว่า.. “หักห้ามใจเถอะนะภรรยาของคุณคงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว” ชายหนุ่มเดินกลับบ้านเหมือนคนไร้วิญญาณร้องไห้คร่ำครวญไปตลอดทางในใจของเขาเฝ้าแต่คร่ำครวญว่า “ทำไมๆทำไมเราไม่ขับรถไปส่งเธอนะ..เราไปด่าเธอทำไมว่าใช้เงินฟุ่มเฟือยเสื้อตัวเดียวมันจะราคาเท่าไหร่กัน” แต่เมื่อกลับถึงบ้านคาดไม่ถึงว่า..จะเห็นภรรยานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารมีอาหารอยู่บนโต๊ะในมือเธอมีเสื้อกันหนาวเก่าตัวหนึ่งซึ่งเธอกำลังเย็บซ่อมชายเสื้อที่หลุดรุ่ยอยู่ “คุณไปไหนมาคะ..”ภรรยังพูดยังไม่ทันจบสามีก็ตรงเข้าไปกอดเธอแน่น “คุณเป็นอะไรร้องไห้ทำไมวันนี้ฉันมัวแต่เอาเสื้อไปคืนที่ร้านเสียเวลาอ้อนวอนให้เขารับคืนไปมากเลยไปขึ้นรถเมล์ไม่ทัน..อากาศจะหนาวแล้วฉันเลยรื้อเสื้อเก่ามาซ่อมก็พอใส่ได้อีกหลายปีนะคะฉันนี่แย่จริงๆของเก่าก็ยังมีไปซื้อของใหม่มาทำไม” เรื่องบางเรื่อง..เราโกรธจนลืมไปว่ามันไม่สำคัญเทียบเท่ากับความสุขของเราเลยนะ…

Read More